नमो नमो नम: [१६ मे २०१४]

तीस वर्षांत पहिल्यांदा भारतीय जनतेने एका पक्षाला बहुमत देऊ केले...त्यावर रचलेल्या काही ओळी

घडाळ्याचे मोडले काटे
मुरगळला की हात
कमळाला धनुष्यबाणाची
दमदार साथ
इंजिन शिरले बोगद्यात
उजेड काही दिसेना
लालूंचा कंदील
काही केल्या पेटेना
विळा हातोडा मोडे
झाडू खराटा झडे
मायावतींचा हत्ती
खड्डयात पडे
सायकल झाली पंक्चर
बोथट नितीशचा बाण
मोदींनी उडवली
भलती दाणादाण
अम्मांचे जरी आहेत
सदतीस चोर
अलिबाबा मोदींना
नॉट वॉंटेड एनी मोर
चौतीस जणांची टोळी
आल्या घेऊन दीदी
गरज काय मला
मोदी हसती फिदीफिदी
तीस वर्षांनी आला
अलौकिक क्षण हा
‘शशिशेखर’ म्हणे
नमो नमो नम:

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

My Mahakumbh Musings

Image
In 2001, Ms. Sonia Gandhi – the matriarch of the grand old party of India – took a holy dip in the Kumbh Mela at Prayagraj for the first time. It was a big political statement by a newbie politician who wanted to advertise her Hindu credentials, shed the foreigner tag to try and improve her party’s sagging electoral fortunes. As news TV flashed the video clippings of the lady wading into and lowering herself into the muddy waters of the confluence, I wondered if such gimmicks really worked. It seems they did, for Ms. Gandhi’s party went on to capture power in New Delhi within a few years after the dip and held on to it for a whole decade. It is not clear if Ms. Gandhi had come again for a ritual dip secretly in recent years, but her party’s candidate won the Lok Sabha seat of Prayagraj in 2024. A couple of dozen years after Ms. Gandhi’s first grand watery pilgrimage, the party still runs some state governments and even felt rejuvenated last year after its surprising (though not good en...
Read more

माझे आणखी सट्ट्याचे प्रयोग [२९ डिसेंबर २०१८]

गोव्यातल्या   देशी   कसिनोमधल्या   अनुभवाने   भीड   चेपल्यावर   आणि   खिसा   हलका   न   होता   चक्क   किंचित   जड   झाल्यावर   आपण   आंतर राष्ट्रीय   पातळीवर   जाऊन   खेळले   पाहिजे   असे   माझ्या   मनात   आले .  ते   मात्र   माझं   एक   आहे .  अर्ध्या   हळकुंडाने   जास्तीत   जास्त   पिवळं   कोण होतेय   अशी   स्पर्धा   ऑलिंपिकमधे   असती   तर   मी   भारताला   कित्येक   पिवळी   धम्मक   सुवर्ण   पदके   मिळवून   दिली   असती .  पण   नाही !  ह्या   जगात   सामान्य   आणि   साध्या   माणसांना   आपल्या   कर्तबगारीवर   काहीतरी   देदीप्यमान   करुन   दाखवण्याची   संधी   मिळतच   नाही   हेच   खरे . म्हणूनच   असे   लोक   सट्ट्याकडे   वळतात ...
Read more

माझे सट्ट्याचे प्रयोग [१६ सप्टेंबर २०१८]

गोव्याची मांडवी नदी राजधानी पणजीपाशी समुद्राला मिळते तिथे जवळच नदीच्या प्रवाहात किनार्‍यापासून थोडं अंतर ठेवून काही जहाजं नांगरुन ठेवलेली दिसतात. नदीतून नौकाविहाराला गेला असाल तर तुमची बोट त्या जहाजांशी लगट करतच गेली असेल. हे आहेत गोव्यातील प्रसिद्ध कसिनोंपैकी काही. सरकारी धोरणाप्रमाणे गोव्यात वैध जुगाराचे अड्डे फक्त पंचतारांकित हॉटेलमध्ये किंवा असे ऑफशोअर (म्हणजे जमीनीपासून दूर ,  बहुतेकदा नदीच्या पाण्यात तरंगत) असू शकतात. जेणेकरुन स्थानिक सामान्य (गरीब ? ) माणसाला जुगार खेळायचा मोह होऊ नये किंवा झालाच तर राजरोस अशा ठिकाणी जायला गैरसोयीचे असावे आणि खिशाला भरपूर भुर्दंड पडायच्या भीतीने त्याने लांबच राहावे हा हेतू. एकीकडे हे असं आणि दुसरीकडे पर्यटकांनी मात्र लोंढ्यांनी यावं , भरपूर द्यूतक्रीडा करुन कराच्या रुपाने गोव्याच्या तिजोरीत मापं टाकावीत असा शकुनी कावा. शासन यंत्रणेचं असं दुहेरी आपमतलबी वागणं हे काही नवं नाही. कात्यायनानंसुद्धा लिहून ठेवलं आहे की जुगार थांबवता येत नसेल तर सरकारी नियंत्रणाखाली चालू द्यावा आणि त्यातून राजाने राजस्व तरी गोळा करावा. अथर्ववेदात चक्क जुगारात जिंक...
Read more